Max Havelaar

In 2001 heb ik Coopac, de koffiecoöperatie die mijn vader stichtte, nieuw leven ingeblazen. Toen waren we met 110 leden, nu zijn we met meer dan 2000. We produceren zeer goede koffie. We willen dat ons product zo goed is, dat het zeldzaam is. En het lukt, we wonnen al verschillende prijzen.

Coopac is een succes. Naast de koffievelden, hebben we nu ook wasstations, droogeenheden en kunnen we onze bonen zelf roosteren en verpakken. Op die manier zijn we autonoom. We doen elke stap die nodig is voor de export, zelf.

De koffie-export is belangrijk voor Rwanda, dus ook de overheid steunt ons. We krijgen kunstmest van haar, al willen we eigenlijk liever koeien. Met één koe per familie kunnen we immers zelf genoeg organische mest produceren.

We werken hard om aan de hoge eisen die we ons zelf stellen, te voldoen. Het gaat immers om meer dan alleen onze koffie. Door de Fairtradeprijs verdienen wij meer en door de premies kunnen we investeren. Maar niet alleen ons eigen leven wordt beter. Fairtrade heeft een sneeuwbaleffect. Als een boer een eerlijke prijs krijgt, zal zijn buur ook die prijs willen. Hij zal zich niet meer zomaar in het zak laten zetten.

Emmanuel Rwakagera, stichter en koffieboer van Coopac, Rwanda.

Photo: Oxfam-Wereldwinkels; www.oww.be