Max Havelaar

In het begin was het moeilijk. We moesten ons organiseren, onze bananenplanten beter verzorgen, organische meststoffen leren gebruiken, enz. Maar in ons leven is er nu heel veel veranderd.
Alles gebeurde destijds nog met de ezel: de inkopen, hout en water halen, naar het bananenveld of de stad gaan. Dankzij Fairtrade verdienen we meer en hebben we een brommer kunnen kopen. Met de ezel gaan we nog één keer per dag water halen om te drinken, te koken en te wassen. Elke dag zijn we een halfuur onderweg voor 100 liter water.
Onze kinderen gaan allemaal naar school, ook de meisjes! Vroeger bleven de meisjes vaak thuis. Ikzelf ben ook niet naar school geweest. Nu volg ik elke vorming die ik kan meepikken. Opleiding is voor de kinderen belangrijk willen ze later werk vinden.
Wij vrouwen komen nu ook meer naar buiten. Zo hebben we een naaiatelier opgericht en met een tiental vrouwen naailes gevolgd. Met een deel van de Fairtradepremie betaalde de bananencoöperatie Appbosa twee naaimachines en stof om schorten te maken. De arbeiders aan de wasplaats van de bananen dragen deze schorten. We hopen schorten aan andere bananenboeren uit de streek te kunnen verkopen. Naast die schorten willen we ook uniformen maken en verkopen; dat zal weer wat extra inkomen opleveren. (2007)

Eliana Gonzalez, lid van Appbosa, bananencoöperatie in Peru

Photo: Els Claeys